Arka fon
Arka Plan
İklim değişikliği, Avrupa kıtasındaki orman ağacı türleri için büyük sorunlar oluşturmaktadır. Devam eden küresel ısınma, türlerin habitatlarında temel ekolojik değişikliklere neden olacak ve Avrupa ağaç türlerini artan kuraklık olaylarıyla karşı karşıya bırakacaktır.
Bununla birlikte, ağaç türleri tekdüze biyolojik birimler değildir, doğal seçilim yoluyla yerel ortamlara adapte olmuş, farklı tür içi genetik ekotiplere evrilmişlerdir. Kökeni farklı ekolojik koşullardan olan soylar, çevresel değişikliklere tepki verme yeteneklerine göre değişen morfolojik veya fenolojik özelliklerinde farklılıklar gösterebilir. Sonuç olarak, tohum kaynaklarının kökeni, türün ekolojik büyüklüğü (yani, bir organizmanın yaşayabileceği ve işlev görebileceği çevresel koşulların aralığı) içinde adaptasyon seviyeleri sergiler ve yeniden ağaçlandırmalarda kullanılan alana özgü tohum kaynaklarının seçimi, sürdürülebilir orman yönetiminin önemli bir parçasıdır ve iklim kaynaklı uyumsuzluğun azaltılmasında anahtar işleve sahiptir.
Sürdürülebilir yeniden ağaçlandırma stratejileri, bu nedenle, ekilen alan koşullarına uyması gereken ve gelecekteki iklime uyum sağlamak için uygun genetik bilgileri içermesi gereken elverişli tohum kaynaklarının seçimini dikkate almalıdır. İklim değişikliğinin, ağaç türlerinin oluşum süresine kıyasla kısa bir zaman ölçeğinde büyük çevresel değişikliklere yol açması beklendiğinden, ağaç popülasyonlarının doğal adaptasyon süreçleri, orman işlevleri üzerindeki olumsuz sonuçları telafi edecek kadar hızlı olmayabilir.
Ağaçlandırmada karar verme çemberi
Sürdürülebilir orman yönetimi, yeniden ağaçlandırmalar için gelecekteki saha koşullarını karşılayan uygun tohum kaynağı seçimini içermelidir. Aşağıdaki şekil, yeniden ağaçlandırma planı için basitleştirilmiş bir karar verme yolunu göstermektedir.
Orman yöneticilerinin iklim değişikliğine tepki vermesi gerekliliğine rağmen, orman üreme materyalinin (FRM) transferine yönelik yerel kılavuzlar, hala esas olarak bölgesel ve statik tohum kaynaklarına odaklanmaktadır. Bunlar, çoğunlukla otokton ve coğrafi olarak yakın popülasyonları önerirler çünkü bu popülasyonların mevcut yerel iklime adapte olması beklenir. Bununla birlikte, bu tür popülasyonlar fenotipik olarak seçilir ve bu nedenle genellikle en verimli topraklarda büyürler. Peki, bu tür avantajlı ve günümüz çevre koşullarına uyum sağlamış olan popülasyonlardan FRM kullanmak, beklenen iklim değişikliği ile baş edebilecek ormanlar oluşturmak için ne kadar anlamlıdır?
Alternatifler nelerdir?
Orman üreme materyali (FRM)
Bir ağacın ekim ve dikim gibi yapay rejenerasyon için kullanılabilen herhangi bir parçası. Çoğu durumda bu terim, tohum ve fideleri ifade eder. FRM'nin pazarlanması ve kullanımı, kalite kriterleri ve izlenebilir veri toplama da dahil olmak üzere Avrupa ve uluslararası mevzuatlar tarafından düzenlenmektedir.
Daha fazla bilgi için EUFORGEN FRM bilgi kitapçığına bakınız.
İklime bağlı genetik uyumsuzluğu azaltmak için, önceden adapte olmuş genlerin sıklığının arttırılması (yani, önceden adapte olmuş FRM'nin transferi olarak uygulanır), orman stabilitesini arttırmak için umut verici bir araç olarak değerlendirilmektedir. Bu konseptler, daha sıcak ve daha kurak bir iklimle ilişkili olan kaynak popülasyonları belirtmek için çoğunlukla biyoiklimsel modellere dayanmaktadır. Bu kaynak popülasyonlar, gelecekte benzer iklim özelliklerine sahip olacak türlerin yayılış alanı içindeki alanlarda ağaçlandırmaya hizmet edebilir.
(i) FRM'nin sınırlı bir bölgesel ölçekte yer değiştirmesi, (ii) çeşitli popülasyonlardan uygun tohumların karıştırıldığı ve yer değiştirdiği birleşik bir yaklaşım ("karıştır ve eşleştir") veya (iii) çok yüksek adaptasyon potansiyeline sahip popülasyonları temsil ettiği varsayılarak, çok yüksek genetik çeşitliliğe sahip FRM kullanımı gibi çeşitli FRM transfer stratejileri geliştirilmiştir. Tüm bu yaklaşımların ortak bir yanı vardır: Hepsi genetik çeşitlilik, adaptif mekanizmalar, uyum başarısı ile ilgili karakterler ve habitat özellikleri hakkında ayrıntılı bilgi gerektirirler.
ACORN'da, hem bölgesel hem de bölgeler arası (kıtasal) ölçeklerde kuraklığa adapte olmuş popülasyonları belirlemek için ortak bahçe denemeleriyle birlikte, genetik ve genomik araçların kullanılmasını öneriyoruz. Bu bilgi, iklim değişikliğinin etkilerini azaltmak amacıyla gelecekteki tohum kaynakları olarak bu tür popülasyonların seçilmesi için bir temel teşkil edecektir.
ACORN özellikle aşağıdaki araştırma sorularını gündeme getirmektedir:
-
Bölgesel ve bölgeler arası ölçekte kuraklık toleransı için doğal seçilime uğrayan geçen genler ve genomik bölgeler var mı?
-
İklimsel olarak farklı bölgeler içinde ve bölgeler arasında kuraklık adaptasyonuna ait ortak izler var mı?
-
Bölgesel ve bölgeler arası ölçekte kuraklık tepkilerinde yer alan karakterlerin ardındaki genomik mekanizmaları bulabilir miyiz?
-
Bölgesel ve/veya bölgeler arası ölçekte FRM transferi gelecekteki ormanların uyum kapasitesini önemli ölçüde artıracak mı?
-
Adaptif kapasite açısından faydaları artırmak ve uyumsuzluk riskini en aza indirmek için hangi FRM transferi stratejisi en uygunudur?
